Nederlands Tijdschrift voor Natuurkunde

Microchips: de wet van Moore voorbij

foto: Unsplash - Laura Ockel

NTvN 87-10

Het oktobbernummer is uit!

Een hoornvlies uit de bioprinter

Een alternatief voor weefsel- en orgaantransplantaties. Foto: Unsplash - Joel Staveley

Vorige Volgende

Artikel

Microchips: de wet van Moore voorbij

Gepubliceerd: 1 May 2021 11:25

Afgelopen winter stond een opvallend bericht in de kranten: autofabrikanten kunnen de komende tijd minder nieuwe auto’s afleveren omdat ze chips tekortkomen. De vraag naar consumentenproducten is sterk gestegen door al het thuiszitten tijdens de COVID-19-lockdown en de chipsfabrieken draaien overuren om aan die vraag te voldoen. De heilige koe vist achter het net.

Auteur: Jurriaan Schmitz

Blijkbaar wordt de hele wereld verkouden als de microchipindustrie niest. Een mooie aanleiding om eens te kijken hoe gezond dit vakgebied is en wat er zoal speelt. Dat begint bij de wet van Moore (1965) [1,2] die stelt dat het aantal componenten (lees: transistors) in een geïntegreerd circuit (IC) elke twee jaar verdubbelt. De industrie volgt deze wetmatigheid sinds het begin van het IC in 1959 tot op heden onverminderd (zij het met een iets minder steile helling). Zie figuur 1.

Door deze ‘wet’ gezamenlijk te volgen, leverden chipfabrikanten telkens betere producten tegen lagere productiekosten. Centraal stond het miniaturiseren van de bouwsteen van digitale schakelingen: de transistor. Een kleinere transistor is goedkoper om te maken en doet het beter. Maar sinds de eeuwwisseling neemt de traditionele miniaturisatie af en zijn wetenschappers en ingenieurs op zoek naar andere manieren om de chip te verbeteren.

Lees het volledige artikel in het meinummer of bekijk hieronder de pdf.