Nederlands Tijdschrift voor Natuurkunde

Quantum-Bayesianisme

NTVN 85-07

Het julinummer is uit! Het nieuwe themanummer telt 100 pagina's en toont welke rol natuurkunde speelt in de kunst.

Schilderen met meteorietenstof

Particles of Dust, 2017. Dust, dirt, meteorite particles, iron particles, copper particles, metal alloy and metal pigments on canvas, linnen and jute, 170 x 375 cm. Foto: Gert Jan van Rooij.

Vorige Volgende

Artikel

Quantum-Bayesianisme

Gepubliceerd: 1 februari 2019 13:00

Gebaseerd op het zogeheten theorema van Bayes is in het begin van de 21ste eeuw een nieuwe interpretatie van de quantummechanica ontwikkeld, die claimt alle paradoxen te kunnen oplossen. De prijs daarvoor is echter (te?) hoog.

Auteur: Herman de Lang.

Drie stromingen in de kansrekening
In de waarschijnlijkheids- of kansrekening kan men drie stromingen onderscheiden: klassiek, frequentistisch en Bayesiaans. De klassieke of symmetrische methode ontstond in de 17e eeuw uit het werk van Blaise Pascal, Pierre de Fermat en Christiaan Huygens [1], de vaders van de kansrekening. Daarbij werd bij n mogelijke uitkomsten op grond van symmetrieoverwegingen aan iedere uitkomst eenzelfde kans 1/n toegekend. Zo is de kans om een bepaald aantal ogen bij het werpen van een dobbelsteen te gooien 1/6, om een bepaalde kaart uit een kaartspel te trekken 1/52. (De kansrekening vond namelijk zijn oorsprong in het dobbelspel!) De klassieke methode is gebaseerd op de natuurlijke symmetrie van het probleem. De kans om bij het dobbelen een bepaald aantal ogen te gooien heeft te maken met de natuurlijke zeskantige symmetrie van de dobbelsteen. Het wordt echter lastig bij problemen waarbij zo’n natuurlijke symmetrie ontbreekt.

Lees het volledige artikel in het februarinummer van het NTvN.