Nederlands Tijdschrift voor Natuurkunde

Testrit met de ITER-divertor

Testrit met de ITER-divertor

NTvN 87-09

Het septembernummer is uit!

Zwart gat eet neutronenster op

Dat het plaatsvond werd al vermoed, maar nu is het ook waargenomen: botsingen tussen zwarte gaten en neutronensterren. Lees er meer over in het septembernummer van het NTvN. Illustratie: Pablo Carlos Budassi (CC BY-SA 4.0). Afbeelding: Carl Knox, OzGrav - Swinburne University

Vorige Volgende

Artikel

Testrit met de ITER-divertor

Gepubliceerd: 1 November 2020 09:27

Zou je een nieuw model auto kopen als de testrit niet langer was dan honderd kilometer? Deze vraag vatte tot voor kort de stand van zaken samen met betrekking tot de uitlaat van de fusiereactor ITER.

Auteur: Tom Morgan

De International Thermonuclear Experimental Reactor (ITER) is een samenwerking tussen 35 landen om ’s werelds grootste tokamak te bouwen, een machine die de technische haalbaarheid van kernfusie als CO2-vrije energiebron aan moet tonen. De reactor maakt gebruik van intense magnetische velden om een donutvormig plasma vast te houden. Verschillende methodes, zoals microgolven, inductie en neutrale deeltjesbundels, verwarmen het plasma tot extreme temperaturen van 150 miljoen °C. Bij deze temperaturen hebben de ionen in het plasma, te weten deuterium en tritium (twee isotopen van waterstof), voldoende energie om bij botsingen samen te smelten, waardoor bij elke reactie enorme hoeveelheden energie vrijkomen. De machine is momenteel in aanbouw in Zuid-Frankrijk en zal volgens de planning in 2025 operationeel worden.

De divertor (figuur 1) is van cruciaal belang voor de onderzoeksdoelen van ITER. Als uitlaatpijp van de fusiereactor verwijdert de divertor afvalproducten zoals helium om het hart van het plasma schoon te houden. Ook heeft de divertor een sleutelrol als het eerste oppervlak waar de plasmarand de reactorwand raakt. Om deze plasmarand te koelen, worden de lokale verhitting en gastoevoer nauwkeurig gecontroleerd. De divertor zelf is zo vormgegeven dat het aankomende plasma zo veel mogelijk wordt gekoeld en uitgesmeerd over een groot oppervlak.

Lees het volledige artikel in het novembernummer van het NTvN.