Na een val bij het bergbeklimmen verloor u veel kennis en delen van uw geheugen. Wat deed dit met uw kijk op de wereld?

“Na mijn ongeluk heb ik complexe materie in kleine, behapbare blokjes gehakt om die zo snel mogelijk tot me te kunnen nemen. Ik ben erachter gekomen dat het ook erg leuk is om die blokjes aan andere mensen te geven. Met mijn studio voor kunst en wetenschap, Studio Synergy, wil ik daarom mensen complexe materie laten ervaren. Bijvoorbeeld wat je voelt als je in een zwart gat zou springen.”

Als u op een feestje uw promotieonderzoek moet uitleggen, wat zegt u dan?

“Als radiosterrenkundigen filteren we met name menselijke ruis weg – van mobieltjes, radarsystemen, satellieten… Meestal worden radiopulsjes met een signaal-ruisverhouding lager dan 8 gewoon weggegooid. Maar ik kreeg het idee dat ik méér pulsjes met een signaal-ruisverhouding van tussen de 5 en 8 in de Melkweg zag dan daarbuiten. Dit patroon zou je verwachten als in elk geval een gedeelte van die pulsjes komt van astrofysische bronnen uit onze Melkweg.”

Wat heeft uw interesse in uw vakgebied ooit aangewakkerd?

“Dat weet ik dus niet zo goed, vanwege mijn geheugenverlies. Nu vind ik het boeiender dat sterrenkunde unaniem interessant gevonden wordt. Ik ken geen enkel vakgebied waar dit het geval is.”

Op welke open vraag hoopt u dat er binnen vijf jaar een antwoord gevonden wordt?

“Nadat ik zo veel tijd heb gespendeerd aan het vinden van radiopulsjes, zou ik graag leren wat ze veroorzaakt, in het bijzonder de zogenoemde fast radio bursts. Er zijn wel theorieën, maar er is nog geen duidelijke aanwijzing wat voor emissiemechanisme er achter de productie van deze pulsjes zit.”

Wie is uw natuurkundeheld?

“David Bohm. Hij dacht na over volledig nieuwe natuurkundige principes om een meer holistisch denkbeeld te scheppen. Ik ben van mening dat het bestuderen van één ding, en de omgeving ervan buiten beschouwing laten, geen recht doet aan het daadwerkelijk bestuderen van dat ene ding. Bohm zag juist op een extreme fundamentele manier de mens en de kosmos als één geheel.”

Kijk hier hoe Leon Houben zijn PhD thesis in het volle zicht verborg.