Energieverlies vastestoflaser in kaart gebracht
Onderzoekers van het Advanced Research Center for Nanolithography (ARCNL) hebben weten te bepalen waar de energie van een vastestoflaser precies naartoe gaat als het instrument vloeibaar tin in plasma omzet. Die informatie kan helpen bij het ontwikkelen van chipmachines die gebruikmaken van dit type laser.

Felix Kohlmeier (links) en Dion Engels bepaalden met hun team waar de energie van een vastestoflaser naartoe gaat. Foto: Floris Krelage
Op het moment maken de EUV-lithografiemachines van ASML gebruik van een CO₂-gaslaser met een golflengte van 10,6 micrometer om vloeibaar tin om te zetten in een heet plasma. Dat plasma produceert vervolgens extreem ultraviolet licht (EUV) met een golflengte van 13,5 nanometer, waarmee de machine minuscule patronen op chips afbeeldt. Maar in de coulissen loopt al een tijdje een alternatief warm dat aanzienlijk minder stroom verbruikt: een vastestoflaser die licht met een golflengte van 2 micrometer produceert.
Het team van ARCNL, onder leiding van hoogleraar nanolithografie Oscar Versolato, heeft nu weten te bepalen waar de energie van dit type laser precies naartoe gaat bij het produceren van EUV. Rond de 4 procent van de laserenergie wordt daadwerkelijk omgezet in de gewenste fotonen (tegen 5 à 6 procent bij een CO₂-laser). Zo’n 70 procent levert fotonen op met andere golflengtes. De rest gaat zitten in het versnellen van tinionen.
Interessant is dat een intensere laser weliswaar minder EUV-fotonen genereert, maar ook minder energie kwijtraakt aan tinionen. Aangezien die laatste onderdelen van de machine kunnen beschadigen, zou dat een gunstige trade-off kunnen zijn bij het realiseren van een lithografiemachine die plasma produceert met een vastestoflaser in plaats van een CO₂-laser.
Het artikel is gepubliceerd in Nature Communications Physics